Search

Рецензија од прв читател за „Умрев за да оживеам“

Марина Кљајиќ

Уште едно дело на Баниќ кое несомнено ќе ги освои македонските читателски срца! Преку главната хероина во романот, авто-рката не' доближува до традиционалната македонска жена.

Следејќи ја судбината на Билјана, сликовито и слоевито е прикажан животот на едно типично македонско семејство. Со раскошен стил, умешно ги доловила контрастите на денешниот свет - од една страна, микрокосмосот на кроткиот селски живот а од друга страна големиот, далечен, недо-стижен град со својата модерна грамадност. Почувствувајте ја атмосферата која владее во куќата на Билјана, доживејте ги начинот на живеење, обичаите, традицијата која сел-скиот живот неминовно наметнува да се негува и посведочете особено за положбата на жената во таа идила.

Билјана е домакинка, сопруга, мајка, макеа, снаа, невеста. Таа на своите плеќи го носи огромниот товар на целата куќа, неуморно работи од зори до мрак, се грижи за сите и за сѐ во домот. Типична македонска жена, патријархално воспитана, чесна, вредна, полна со љубов. Но, за жал, она што за возврат го добива од сите домашни е далеку од заслужената благодарност,признаие и взаемно почитување. Не, неа животот не само што не ја милува, туку буквално ја камшикува, удира силно и допира длабоко, остава траги во душата. Единствена светла точка во нејзиниот живот е нејзиниот син, чедото за кое сонува да живее подалеку од селото, поинаку од неа. Нешто што секоја мајка би го посакала и од петни жили би се потрудила да го оствари. Иако е далеку од неа, таа се радува за неговите успеси и само го бодри и поттикнува да сонува, да верува,да ги рашири своите крилја и да "полета" во поубав живот.


Оваа напатена жена, пожртвувана мајка, неуморна домакинка, навидум нескршлива душа, давајќи го последниот атом од себеси, во еден момент се соочува со својата најголема кревкост - дека сепак е само човек, чиј скршен дух и пропаднато тело, едноставно, не можат повеќе. Препуштајќи се на судбината, Билјана и погледнува во очи на смртта, метафорички, и уште еднаш нè потсетува дека понекогаш потребно е "да умреме" за да се издигнеме одново, овојпат посилни и поживи. Ликот на Билјана е новото име на типичната македонска жена од денешнината, жена - столб на семејството и домот, негувачката на традицијата, но пред сѐ носителот на новото и промените.



102 views0 comments